Narkoza azotowa

Azot w warunkach naturalnych dla człowieka nie jest szkodliwy. Narkoza azotowa ujawnia się wtedy, gdy nurek zanurzy się na głębokość zbyt dużą jak na jego możliwości adaptacyjne. Stan ten potocznie nazywa się pijaństwem głębin. Jednak ta wdzięczna nazwa kryje za sobą dużo większe zagrożenia niż w przypadku nadużycia alkoholu.

W narkozie azotowej dochodzi do upośledzenia funkcji komórek nerwowych, a co za tym idzie – do uszkodzeń wieloukładowych. Daje ona liczne objawy neurologiczne. Wystąpienie głębinowej euforii bez wątpienia jest wskazaniem do rozpoczęcia stopniowego wynurzania się.

Problem ten częściej dotyka nurków, którzy są słabo wytrenowani. Częsta lecz stopniowa ekspozycja powietrzna sprzyja adaptacji do tych nieprzyjaznych warunków. Niemniej jednak nie można lekceważyć narkozy azotowej, ponieważ skutki mogą okazać się śmiertelne. Ciekawostką jest to, że na dużych głębokościach nie tylko azot ujawnia swoje narkotyczne właściwości. Pod lupę warto wziąć także hel. Jednak zatrucie helem jest o wiele trudniejsze do osiągnięcia. Narkoza azotowa występuje na głębokości kilkaset metrów mniejszej. Aby narazić się na narkotyczny wpływ helu trzeba zanurkować naprawdę głęboko.